تأثیر جراحی چاقی بر عوارض کبدی و قلبی-عروقی در بیماران مبتلا به NASH
جراحی چاقی، که به عنوان روشی برای کاهش وزن و تغییر فیزیولوژی دستگاه گوارش تعریف میشود، در بیماران مبتلا به چاقی و بیماریهای متابولیک تأثیرات چشمگیری بر کاهش وزن و بهبود هایپرگلیسمی، فشار خون و دیسلیپیدمی دارد.
مطالعات مشاهدهای کوچک نشان دادهاند که کاهش وزن ناشی از جراحی چاقی میتواند باعث بهبود برخی از ویژگیهای هیستوپاتولوژیک NASH (التهاب و فیبروز) شود. مطالعات بزرگتر نیز نشان دادهاند که این نوع جراحی خطر حوادث عمده قلبی-عروقی (MACE) و مرگومیر را کاهش میدهد.
مطالعه SPLENDOR
مطالعه SPLENDOR با هدف بررسی تأثیر جراحی چاقی بر بیماران مبتلا به NASH اثباتشده با بیوپسی، بدون سیروز، طراحی شد. این مطالعه از روشهای آماری وزندهی همپوشانی برای به حداقل رساندن عوامل مخدوشکننده استفاده کرده است.
روششناسی
معیارهای ورود به مطالعه
– سن 18 تا 80 سال
– چاقی با شاخص توده بدنی (BMI) بالای 30
– تشخیص هیستوپاتولوژیک NASH
– وجود فیبروز (F1 تا F3) در بیوپسی اولیه
معیارهای خروج
– شواهد سیروز (F4) یا سایر بیماریهای مزمن کبدی
– سوءمصرف الکل، بیماریهای ژنتیکی، خودایمنی یا ویروسی
– سابقه نارسایی قلبی شدید، سرطان، یا تغذیه تزریقی کامل در 6 ماه اخیر
نتایج
از بین 25,828 بیمار، 1,158 بیمار (63.9% زن) با میانگین سنی 49.8 سال و میانگین BMI برابر با 44.1 مورد بررسی قرار گرفتند. 650 بیمار در گروه جراحی چاقی و 508 بیمار در گروه کنترل قرار داشتند.
روشهای جراحی شامل بای پس معده (83%) و گاسترکتومی آستینی (17%) بود.
میانگین مدت پیگیری 7 سال بود.
عوارض پس از جراحی
در 30 روز اول پس از جراحی، 9.5% بیماران دچار عوارض عمده شدند که شامل سپسیس، نشت گوارشی، عوارض ریوی، خونریزی، وریدهای ترومبوزی و سایر موارد بود.
در سال اول، 4 بیمار (0.6%) بر اثر عوارض جراحی فوت کردند.
نتیجهگیری:
جراحی چاقی در بیماران مبتلا به NASH و چاقی، خطر بروز عوارض عمده کبدی و قلبی-عروقی را به طور قابل توجهی کاهش میدهد. این مطالعه اولین مطالعهای است که نشان میدهد جراحی چاقی میتواند به عنوان یک روش درمانی مؤثر در کاهش خطرات بالینی در بیماران NASH عمل کند.